Johannes Micraelius
Biografia
Urodził się jako syn koszalińskiego pastora. W 1614 podjął studia na książęcym Pedagogium Szczecińskim (rektorami w czasie jego studiów w Szczecinie byli Daniel Crameri i Philipp Dulichius).
W roku 1618 rozpoczął studia teologiczne i filozoficzne w Królewcu. Od 1624 został profesorem retoryki na Uniwersytecie w Greifswaldzie.
W roku 1641 został mianowany rektorem Pedagogium Szczecińskiego. Już wtedy był ceniony jako historyk i wszechstronny pedagog, zwłaszcza jako autor obszernej historii Pomorza (Sechs Bücher vom alten Pommeranlande), która ukazała się drukiem w latach 1639–1640 i do dziś jest bogatym źródłem wiedzy na temat historii tego regionu.
Jako filozof wniósł do nauki terminontologia, którego po raz pierwszy użył w samodzielnym znaczeniu w swym słowniku filozoficznym. Swoje dzieła pisał po łacinie i w języku niemieckim. Podobno także znał język polski.
Syntagma historiarum ecclesiae, 1630 Tragico-Comoedia Nova de Pomeride a Lastevio afflicta, 1631 Sechs Bücher vom alten Pommeranlande, 1639-1640 Oratio inauguralis de animorum morbis et medicina, 1642 Ethnopronius tribus dialogorum libris, 1647 Aphorismi de regia politici scientia, 1647 De methodo in disciplinis, 1648 De inaudita philosophia Joannis Baptistae Helmontii, 1649 Cosmologia, 1650 Psychologia, 1650 Tabellae historicae, 1652 De mutationibus rerum publicarum earumque causis, praesagiis er curatione, 1652 Lexicon philosophicum terminorum philosophis usitatorum, 1653