Karl Adolf Lorenz

Kompozytor, organista, pedagog muzyczny
13.08.1837 03.03.1923 Koszalin

Biografia

Karl Adolf Lorenz (także Carl Adolf Lorenz) urodził się 13 sierpnia 1837 roku w Koszalinie i zmarł 3 marca 1923 roku w Szczecinie. Był niemieckim kompozytorem, organistą i pedagogiem muzycznym.

Ojciec był koszalińskim adwokatem, a matka była córką radcy miejskiego. W dzieciństwie Lorenz mieszkał w domu przy koszalińskim Rynku. Jego pierwszym nauczycielem muzyki był kantor i skrzypek Karl Friedrich Kummer. W 1853 roku przeprowadził się do Szczecina, gdyż jego ojciec został powołany na stanowisko radcy prawnego. Cała rodzina zamieszkała przy ulicy Luisenstrasse (dziś ul. Staromłyńska).

Kształcił się w szczecińskim Gimnazjum Mariackim, a następnie w Berlinie, gdzie studiował filozofię i muzykę. W studiach filozoficznych Karla Lorenza ważną rolę odegrały idee Artura Schopenhauera; w dziedzinie muzyki jego nauczycielami byli Siegfried Dehn i Friedrich Kiel.

Po ukończeniu studiów Lorenz zajmował się udzielaniem lekcji muzyki w Stralsundzie, gdzie również założył i prowadził Towarzystwo Muzyczne (Musikverein). Po powrocie do Szczecina objął stanowisko dyrektora muzycznego w 1866 roku i zorganizował chór przy kościele farnym św. Jakuba. Po śmierci Carla Loewego w 1869 roku objął stanowisko kantora i organisty w tymże kościele. Pochowany został na Cmentarzu Centralnym w Szczecinie, lecz pomnik nagrobny kompozytora nie przetrwał do czasów współczesnych.

Karl Lorenz był aktywnym i wszechstronnym działaczem muzycznym – dyrygentem, organistą, kompozytorem i pedagogiem. Wykonywał dzieła innych kompozytorów, zajmował się organizacją życia muzycznego, a także sam komponował. Do jego utworów zaliczają się oratoria takie jak Winfried (1888), Otto Wielki / Otto der Große (1890), Krezus / Krösus (1892), Dziewica Orleańska / Jungfrau von Orleans (1895), Golgota / Golgatha op. 65, Światłość / Das Licht op. 80 (1907) oraz Hymn do Sztuki / Hymne an die Kunst op. 25.

Jest także autorem dwóch oper: Harald i Theano (1893) oraz Komedia omyłek op. 40. Tworzył również utwory symfoniczne, kameralne, organowe oraz pieśni.

Zobacz pełny artykuł na Wikipedii

Osiągnięcia

Objął stanowisko dyrektora muzycznego w Szczecinie (1866) i zorganizował chór przy kościele farnym św. Jakuba.
Został kantorem i organistą w kościele św. Jakuba po śmierci poprzedniego organisty (1869).
Napisał liczne utwory, w tym oratoria Winfried (1888), Otto Wielki (1890), Krezus (1892) i Jungfrau von Orleans (1895) oraz opery Harald i Theano (1893).
Tworzył również utwory symfoniczne, kameralne, organowe oraz pieśni.

Ciekawostki

W dzieciństwie mieszkał w domu przy koszalińskim Rynku.
Jego nagrobek na Cmentarzu Centralnym w Szczecinie nie przetrwał do czasów współczesnych.
W Stralsundzie założył i prowadził Musikverein.

Udostępnij