Dariusz Siatkowski

Urodził się i dorastał w Koszalinie, gdzie w 1975 ukończył Szkołę Podstawową nr 23 im. Lotników Polskich. W latach 1975–1980 uczęszczał do Technikum Drogowego w Koszalinie o profilu budowa dróg i mostów. Następnie podjął studia na Wydziale Aktorskim w Państwowej Wyższej Szkole Teatralnej im. Ludwika Solskiego w Krakowie, które ukończył w 1984. Za rolę Gromotrubowa w przedstawieniu dyplomowym Płaszcz w reżyserii Jerzego Treli otrzymał nagrodę na II Ogólnopolskim Przeglądzie Sztuk Dyplomowych Szkół Teatralnych w Łodzi.

Zaraz po ukończeniu studiów, otrzymał angaż od Bohdana Hussakowskiego, ówczesnego dyrektora łódzkiego Teatru im. Stefana Jaracza, z którym związał się na stałe w latach 1984–1992, 1994–1996 i od roku 1997. W 1999 zdobył wyróżnienie w I Turnieju Monologów na XXXIX Kaliskich Spotkaniach Teatralnych, a za rolę tytułową w tragedii Sofoklesa Król Edyp otrzymał łódzką Złotą Maskę za najlepszą rolę męską. W 2000 odebrał nagrodę marszałka województwa łódzkiego z okazji Międzynarodowego Dnia Teatru. W 2001 kreacja Johna Proctora w spektaklu Arthy Millera Czarownice z Salem przyniosła mu nagrodę na XLI Kaliskich Spotkaniach Teatralnych, a za rolę Astrowa w przedstawieniu Anton Czechowa Wujaszek Wania w reż. Jacka Orłowskiego odebrał drugą Złotą Maskę. Stworzył wyraziste role – m.in. Johannesa w Dzienniku uwodziciela, Segismunda w Życiu snem, Oberona w Śnie nocy letniej, Talbota w Skórze węża, Tennessee Williamsa.

Występował także w teatrach: im. Juliusza Słowackiego w Krakowie (1992–1994) i Polski we Wrocławiu (1996–1997). W 2005 zadebiutował jako reżyser sztuki Klaustrofobii Konstantina Kostenki. Zmarł nagle 11 października 2008 w jednym z hoteli w okolicach Łodzi w wieku 48 lat. Został pochowany 16 października na cmentarzu przy ul. Gnieźnieńskiej w rodzinnym Koszalinie. Mimo licznych spekulacji medialnych, przyczyna śmierci została ustalona jako nagłe zatrzymanie krążenia w wyniku przedawkowania leków na przeziębienie.